Hoe slaapverwekkend kan een 8 zijn...

Veel jachthondenbezitters weten precies wat je bedoeld met een 'achtje lopen'. Dat is nl proef A op de C-proeven van de KNJV-jachthondenproeven. Voluit heet het: "Aangelijnd en los volgen". Bij deze proef staan er 5 paaltjes in de grond. Vier paaltjes maken een rechthoek en één paaltje staat precies in het midden daarvan. Je begint met je hond aangelijnd te lopen vanaf het middelste paaltje en maakt dan een 8-route om de paaltjes heen tot je weer aankomt bij het vertrekpunt. Dan doe je hetzelfde achtje, maar dan zonder lijn.
Als het er goed inzit bij je hond (én jezelf!) is er een moment dat je het vervelend begint te vinden. Echter je moet het wel eens in de week herhalen zodat je wel scherp blijft.
Aan onderstaande foto's blijkt dat Floris het wel goed vindt en braaf meeloopt om het baasje te plezieren. Het 'achtje lopen' kan hem ook niet echt boeien....

 Daar gaan we weer...

 Nu moet ik gaan zitten....hé, hé!

Ben je nu tevreden......

Een A te Z.

De wekker ging zaterdag 26 september j.l. al vroeg want uiterlijk 05:30 uur wilde ik wegrijden richting onze laatste KNJV-proef voor dit jaar. Eerst nog even de honden uitlaten en te eten geven. We kwamen iets over 07:00 uur in Zwiep aan en ik was daarmee ruim op tijd. Nog even koffie drinken voor het inschrijven en voordat de grote massa kwam had ik m'n eend al bij me. Er waren veel afmeldingen en zodoende konden de reservedeelnemers instromen. We begonnen de dag met 96 deelnemers en ik merkte al snel dat de organisatie het goed in de hand had. Het weer werkte uitstekend mee, een heerlijk najaarszonnetje en weinig wind. Er werd op bepaalde proeven streng beoordeeld en op het onderdeel 'over diep water' m.i. te streng (Labrador norm) Ik beschouw mijn hond niet als een robot en dat zou voor mij ook niet werken als hij in zijn gedrag tot in de finesses heel voorspelbaar is.
In de C en B-onderdelen zag ik wel punten waar ik nog verder met Floris aan moet werken. Zo blijft er altijd weer te verbeteren.
Uiteindelijk bleek hij precies de nodige punten te hebben om aan de A-proeven te beginnen. In totaal mochten 25 honden door. Ik was vierde deelnemer aan de 'dirigeerproef te land' en nummer drie kwam door de proef heen. Al snel kreeg ik Floris op het zitpunt en mocht 'naar de duif'. Daar kwam hij gunstig uit en hij ging vervolgens nog over een greppel. Daar weer Floris neer gezet en ingefloten zodat hij verwaaiing zou krijgen van de wind. Dat lukte en hij had al snel de duif in zijn neus. Op de terugweg nog even zijn duif aan de keurmeester laten zien (moet ik ook nog aan werken!) Goed, we konden naar de laatste proef 'apport van verre loper over breed water'. Omdat het rivier aardig stroomde, kwam hij aan de overkant zo'n 15 m van het beginpunt van de 'sleep'. Ik dirigeerde Floris naar dat punt toe en weg was hij, op weg naar de eend. In de sleep zaten twee 'haken' maar ik had alle vertrouwen dat hij die hindernissen snel zou nemen. Dat klopte ook want hij was weldra op de rivierdijk in zicht en mét eend! Zijn eerste A was binnen. Toen we op de terugweg waren naar de Zwiepsemolen, was de A-proef nog niet afgelopen. Van de 25 deelnemers mochten er zes door. Deze zes hebben het allemaal gehaald.

Floris na de 'sleep' in het malse gras te Zwiep. De eend leek wel een gansje...

 Deze hebben we in de pocket!

 

 

Floris op de dirigeerproef. Net niet gehaald....

Op 12 september stonden we voor een tweede keer op een dirigeerproef. Nu in Vught en Floris liet goed werk zien maar kreeg helaas geen verwaaiing en ging te ver door. Daardoor kwam hij in een hoek terecht met mensen (hé gezellig) en lekkere luchtjes. Einde proef. Saskia Nijhoff heeft hier een filmpje van gemaakt en stond toevallig naast mijn trainer Jules van Harssel en je hoort dan ook zijn commentaar op mijn verrichtingen. Volgende keer beter. Dat kan best over een jaar zijn als hij wat meer 'gerijpt 'is en minder 'kinderlijk' in zijn hooft is. Dan is hij 3 jaar dus hij heeft nog de tijd.

Hij heeft nu zijn twee B behaald met 65 punten. Daar moeten we nog verder aan werken om daarna naar de MAP B te kunnen.

Django in de lappenmand

Het lopen van Django ging het laatste half jaar al niet meer zo soepel als daarvoor. Waarschijnlijk is hij een paar keer in een diep gat gestapt die in de uiterwaarden talrijk zijn. In onze vakantie hebben we Django zoveel mogelijk rust te geven en steeds aan de lijn uitgelaten. Het mocht niet baten want na drie weken liep hij nog steeds niet goed. De foto's bij de dierenarts lieten zien dat zijn kruisband was gescheurd en dat alleen een operatie nog uitkomst kon bieden. Op 26 augustus was het zover en nu zijn we vijf dagen verder. De ergste pijn heeft hij nu gehad en is het een kwestie van alleen even uitlaten voor zijn behoefte te doen. Aangezien hij alleen op gras poept brengen we hem naar 'de wallen' waar dat is toegestaan. Het ritje daar na toe is zo'n vierhonderd meter. Gelukkig had onze buurvrouw Wilma een bolderkar in de schuur staan en die mochten we lenen. Django ondergaat de rit gewillig en soms lijkt het of hij ervan geniet. Floris ondersteunt zijn vader door te helpen met het trekwerk. Voorlopig blijven we ons zo zes weken verplaatsen, dan worden er weer foto's genomen en kunnen we daarna, als het goed is, het revalidatieproces in.

We zijn er klaar voor! Op naar 'de wallen'!

Familieweekend met jarige Jitte

Het was een super weekend in Vorstenbosch waar de kinderen met partners, kleinkinderen en honden de 70e verjaardag van Jitte hebben gevierd in de groepsaccommodatie 'De Hooiberg'. We waren met 17 mensen en daar kwam zaterdagavond nog de broer en zussen (mét partners) bij. Het weer werkte helemaal mee en we zaten dik in de 20 gr. Heerlijk die zonneschijn vooral onder de bomen in een heerlijk windje. De honden hadden steeds een mooi uitstapje naar een beek om daarin een baantje te trekken.

Aan aandacht en kinderliefde heeft het aan de honden niet ontbroken. Beer en Aoife waren steevast hun vaste belagers. Ook Anna kwam spontaan over haar hondenvrees heen toen zij Beer zo innig met Django zag knuffelen. Dát wilde ze ook wel, lekker rusten op een lief zacht beest. Dara was meer mannelijk naar de honden maar genoot van het contact met de honden. Helemaal leuk werd het toen Bobby (de Duitse staande langhaar van Erik) arriveerde. Bobby wordt steevast 'Superdog' genoemd door Anna en Dara. Bobby kan zowat met elke hond door één deur en met kinderen is hij ook erg rustig.

 Terwijl Beer zich helemaal overgeeft aan Floris en Django probeert Anna een 'Beer-immitatie'. Dara geeft ondersteuning op 'veilige' afstand.

Wat ruist er in het struikgewas? Deze keer was het een Border Collie. En zoals het hem was geleerd, wist hij zijn grens...

Een cowboy en de cowgirls met hun honden wisten bijzonder goed samen te werken.. De leider van de honden Django krijgt hier zijn laatste instructies..  

Home sweet home...

Zomer 2015

Het is nu nog volop zomer (half augustus) maar ik durf nu al te stellen dat we later deze zomer als een warme zomer herinneren. Na 3 weken in een warm Tsjechië (méér dan 30 gr.) is het voor ons en de honden weer heerlijk in een koeler Nederland te zijn. Alles is relatief!
Voordat we naar Tsjechië afreisden, zijn we eerst een paar dagen naar het buitenparadijsje van Frans en Joanna geweest in de Achterhoek. De tuin is al behoorlijk begroeid en nu zijn er twee metalen opjecten te aanschouwen die ontworpen zijn door Joanna zelf. Wij vonden het een hele mooie aanvulling op de tuin en onze honden ook, zo te zien.

Voor mij symboliseert deze boom het 'mannelijke'. De takken gaan stoer omhoog de lucht in. Django gaat mee de lucht in met zijn aandacht...

Deze 'boom', waar Floris bij wegdroomt symboliseert meer het 'vrouwelijke' door haar volheid en ronde vormen.

Dan was er natuurlijk de kennismaking met de nieuwste aanwinst van Frans en Joanna n.l.: Fanny, een zwarte Labrador teefje. Echt een schattig hondje en onze honden waren er dol mee.

De kennismaking met Fanny ging erg relaxed. Zelfs opa Django kon ervan genieten. Quinta laat het allemaal over haar heen komen..

In Tsjechië hebben we eerst bij een paar weken in de boomgaard gestaan bij Froukje en Ian. Het is al opzicht een feest vanwege de kleinkinderen Anna en Dara, die we dan elke dag in en rond de caravan hebben.

Het zwembad was een welkom verkwikking en het watertemperatuur was zeer dragelijk n.l. 25 gr.

Floris had nog veel schrik voor het schapennetschrikdraad gezien zijn ervaringen in Zaltbommel (twee keer tegenaan gelopen en dus een fikse optater gekregen) en daarom had ik zo'n 25 m meegenomen om mee te trainen. De schrik bij Floris was er al weer snel af.

Hoe doe ik het? Goed, maar wel de volgende keer de dummy niet als een sigaar in je bek!

 Intussen werd er met veel plezier gewerkt bij de caravan en op een ander onverwacht moment stond er opeens een Elfje in de boomgaard!

 Het Elfje liet een eeuwenoud ritueel zien waarvan wij de betekenis niet konden doorgronden.

 En plots stonden we in het volgende sprookje. Hans die Grietje moest vetmesten van een gemene Heks!

 Het bleef nog lang broeierig, soms met dreigende luchten waarin opeen een regenboog was te zien...

 In ieder geval ging de pret door en op een goede morgen hadden we opeens nieuwe buren..

 Gelukkig waren het goede buren die tevens veel oog hadden voor het natuurlijk schoon. Daar werd handig op ingespeeld en het bos werd zodoende van veel rommel bevrijd.

 Het was en bleef droog.. Deze plek is de bodem van het, voor de helft, drooggevallen meertje Jinsov (met een v op de s) In de vroege ochtend en schemeravond staan er reeën te drinken en ze zijn niet bijzonder schuw)

Veel te warm eigenlijk om te lopen en te verplaatsen. We gingen i.i.g. wat cultuur snuiven. De binnenstad van Telc (met een v op de c) is echt heel mooi en een bezoek waard.

Training Voorjaar 2015

Het is tijd om weer iets te melden over de vorderingen in de trainingen. Eind maart zijn we (ik met Django en Floris) begonnen bij Jules van Harssel. We trainen elke week op een steeds andere locatie. In Berlicum zijn er twee locaties waar we terecht kunnen en in Den Bosch hebben we 1 locatie. Gaande weg is Floris aan het trainingsniveau (MAP) gewend en doet niet onder van de overige honden die allemaal ouder zijn. Inmiddels laat hij zich al goed dirigeren en we zijn nu in de fase van het 'fijn slijpen' aangekomen. Dit jaar hebben we 4 keer KNJV proeven voor Floris en voor Django 4 keer MAP-A ingeschreven.
 
Tijdens een recente training was de opdracht een sleep te laten lopen (gans) De trainer gaf aan waar de sleep begon. Ik dirigeer Floris naar de sleep. Daar blijft hij ‘hangen’ en gaat dan een paar meter verder naar de waterkant. De trainer zegt: “klopt, daar het ik voor de geur de gans nat gemaakt”. Floris gaat verder en komt na 200 meter bij de gans. Blijft daar dralen en zoeken en gaat uiteindelijk een sloot in om verder te zoeken. In mijn hooft veel vraagtekens. Waarom pakt hij de gans niet? De trainer zegt: Ik heb met een Grauwe gans de sleep getrokken en daar ligt een Nijlgans. Tijdens het uitzetten heeft het nog even in mijn hooft gespeeld de sleep met beide ganzen te doen maar dat vond ik wat verdreven.” Na een extra commando kwam Floris alsnog met de gans aan. Dat is nu weer typisch voor Floris.

We zijn de laatste tijd ook bezig geweest met 'lijnen lopen'. Van de week deden we dat op een bospad. Halverwege het pad waren dummy's neergelegd, zo'n 30 m van het pad af en de honden hadden dat mogen zien. Daarna met de honden naar het eindpunt gelopen en weer dummy's neergelegd. Nu weer terug naar het beginpunt en de eerst neergelegde dummy's werden door de trainer weggehaald. Mocht een hond toch besluiten van de 'lijn' af te lopen dan heeft hij i.i.g. geen succes met een dummy. Omdat die eerste dummyplek z'n 100 m van de inzetplaats was had de trainer een tak langs de weg neergezet om de dummyplek te markeren. De meeste honden gingen toch de fout in naar de eerste dummyplek te gaan. Floris niet maar die bleef even bij de neergezette tak staan omdat dit een element was die er eerder niet was....Hij onthoudt alles en hij rook waarschijnlijk dat deze tak een luchtje van de trainer had....

 

Django brengt een koet na een sleep

 

Hoe doe ik het?