woensdag 24 augustus 2016

De wind was geen spelbreker voor Floris op de SJP te Haaften; 20 augustus 2016

    Floris sloot deze SJP af met 88 punten en kreeg een beker (1e plaats) en de wisseltrofee    (het Zwijn) mee. 


Hoe vaak gebeurt het dat mensen die van ver komen, als eerste er zijn. Het voorgaande lijkt zo onlogisch! Toch gebeurde het met mij op die 20e  augustus… Voor mij een thuiswedstrijd, zo’n kwartier rijden. Dus kwam ik als laatste aan… Thuis had ik Django en Floris (Cesar v. Dorka’s Plek) een half uurtje uitgelaten voordat in richting de Crobsewaard reed. Dit is voor mij een bekend gebied omdat ik er met Django jaren heb getraind. Toen ik op het terrein kwam zag ik zoveel bruine honden dat mijn ogen naarstig op zoek gingen naar de zwart-witten! Er bleken (gelukkig toch nog) 12 GM’s deel te nemen aan de proef. We waren flink in de minderheid want zet dit maar af tegen de 48 Vizsla’s die hun beste pootje voor gingen zetten. In mijn lijf kondigde met regelmaat de spanning aan. Toch maar proberen om het koppie erbij te houden en mijn trainer op mijn schouder zetten, hield ik mezelf voor.
De weersvoorspelling was gunstig; niet te warm, een lekker windje en een kleine kans op regen. Dat lekkere windje werd later een stevige bries, althans op open onbeschutte plekken.
Met groep 3 startte we met ‘apport te land’ en ‘apport uit diep water’. De honden waren gelijk fris en met een 8 en een 10 gingen Floris en ik naar ‘houden aangewezen plaats’. Samen met een jonge onrustige Viszla (14 maanden!) ging ik met een 10 naar ‘aangelijnd en los volgen’ en uitsturen, komen op bevel’ Daar bleek Floris de grond lekker geurig te vinden. Geen wonder want het was het schapenveldje van een boer. Dus het resultaat was een 9 en een 8 ivm ruiken aan de grond. ‘Markeer te land’ deed hij ondermaats. Niet vlot pakken en onderweg een keer plassen. Tja, dan zit je snel op een 7. Het ‘apport over diep water’ deed Floris naar behoren en werd met een 10 gewaardeerd.
Tussen de middag kwam mijn trainer Jules van Harssel langs om te kijken hoever ik was gekomen. Ik kon weinig meer mededelen dan dat ik ‘niet ontevreden was’. Gezien mijn puntenlijst kon hij zich daarin vinden. Nu nog het laatste B-onderdeel;  het ‘verloren apport te land’ Een mooi goed uitgezette proef (echt vakwerk!) Als voorjager zie je daar weinig tot niets van, dus alles wat de keurmeester heeft gezien en waarop hij zijn punten baseert,  is ter mededeling. Met een 9 was ik zeer content omdat ik daarbij op 68 punten was gekomen en daarmee door kon gaan naar de MAP-B’s. Nu was het ‘het moment’ gekomen om mijn vrouw Jitte te bellen om te vragen deze kant op te komen fietsen. Daar doet ze normaal een half uur over…
Het terrein voor de ‘dirigeerproef te land’ lag langs de Waal, waar ook de wind vandaan kwam en deze was al flink aangetrokken. Ik was blij met dit terrein omdat het vrij vlak en overzichtelijk is en er daardoor geen draaiwinden zijn. Er gingen 15 honden ‘op’ voor het begeerde A-diploma, waaronder 4 GM’s! Ik was als 10e ingedeeld en voor mij waren er al 9 deelnemer niet door de proef gekomen. Jitte was nog niet gearriveerd…
Van Rini van Kuijk begreep ik dat hij de enige voorjager was die zijn hond bij de stopplaats had gekregen. Dus vroeg ik aan Rini welke ‘lijn’ hij zijn hond had gegeven. Zijn aanpak leek mij ook een goede manier voor Floris dus gaf ik Floris de richting waar hij moest uitkomen. Hij moest nu schuim tegen de wind in en had een paar aanmoedigingen nodig om ‘los’ te komen van de inzetplek. Hij liep daarna rechtstreeks naar het snijpunt van ‘richting’ en ‘hoogte’ en daar gaf ik mijn zitfluitsignaal. Bingo! Gelijk door naar de duif. Toen ging hij iets te diep zodat ik nogmaals een richting moest aangeven. En nu ging hij direct naar de duif alsof hij deze al rook of zag. Weer Bingo! Mijn trainer Jules zij later: “Toen hij de duif oppakte zei een omstander dat hij nu zou gaan plassen’ En zo geschiedde; Floris besprenkelde een kei die nabij de duif lag en ik kreeg een 7 voor deze proef.
Uiteindelijk bleek Floris de enige hond die de duif had binnengehaald! Inmiddels was Jitte ook toeschouwer van de proef. Er stond zo’n harde wind dat ze een kwartier later met de fiets was aangekomen!
Op dat moment wist ik dat ik nog een 7 nodig had voor deelname aan de A-mappen. Met een punt lager was deze dag toch een kleine tegenvaller geworden. Maar voor de laatste proef, de ‘apport van verre loper over diep water’ had ik veel vertrouwen in Floris. Dan is het over water sturen, het commando ‘zoek sleep’ geven en verder afwachten wat er gaat gebeuren. Ook voor keurmeester Jan Moerkens die bij de startplek aanwezig was, kan dan verder niets meer dan gewoon afwachten wat gaat komen. Al spoedig hoorde ik via zijn portofoon dat Floris de eend had. Niet veel later toonde hij zich met eend bij het water en zwom mijn richting op. Perfect!
 

Bij de prijsuitreiking bleek dat dit onderdeel met een 10 was gewaardeerd! Toen kon mijn dag niet meer stuk. Het was heel fijn dat veel mensen zo meelevend reageerden, echt hartverwarmend die positieve reacties. Thuis gekomen hebben we er nog een borrel opgedronken om weer bij te komen van alle opwinding. Het is toch niet gewoon om zo’n dag mee te maken. We mogen ‘het Zwijn’ een jaartje in huis hebben en intussen heb ik Floris ingeschreven voor de MAP in Rha. 

Inmiddels is Voorst en Oploo achter de rug. In Voorst stonden we met 32 graden op de A-proef. Toen hij naar de Duif mocht, rook hij elders aantrekkelijke geuren en ja, dan is het snel over. In Oploo ging het mis op de markeerproef. Vanwege...weer die lekkere geuren. Hij is nog 3, dus daarin moet hij nog stabieler worden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten