zondag 13 mei 2018

Gaat het een plaag worden?

Voor mijn honden in ieder geval niet. Want ze zijn erg schuw! 
We hebben al jarenlang waterschildpadden in de gracht. Waarschijnlijk wilde iemand ooit zijn schildpadjes kwijt. Wat eerst leuk was voor zijn kinderen werd later een obstakel in huis. Dan maar de gracht in... zo ongeveer...
Dus hadden we jarenlang 1 of 2 waterschildpadden die vooral met mooi zonnig weer werden gezien als ze lagen te zonnen op een plank in het water. Daarna werd er een gevangen door een visser en weer later werd er een doodgereden op de Oenselsestraat. Het leuke is dat deze waterschildpadden gaan floreren in de gracht. Ze hebben het goed naar hun zin. Eten in overvloed en geen natuurlijke vijand. Alleen met het oversteken naar een andere gracht even opletten met oversteken. Ja, het word exotisch in de gracht. Wie en wat volgt? In de laatste decennia is hier al de Aalscholver en Reiger bij gekomen. Ook het aantal eendensoorten neemt toe. Dus een nieuwe exoot kan er wel bij. Er zijn genoeg mensen die zo'n beestje nu gewoon thuis hebben en er over een paar jaar vanaf willen...Een krokodilletje zou hier niet misstaan... 


Heerlijk in het zonnetje laten opwarmen!

zaterdag 12 mei 2018

Uitwaaien in IJmuiden (en oefenen met maken van een selfy..)

22 April togen Jitte en ik richting Amsterdam waar we hadden afgesproken met Remi, Elke en Joris. Doel was een gezellige dag en dat wilden we doen door eerst lekker op het strand van IJmuiden richting Bloemendaal te lopen (tot Parnassia) en weer terug. Het was prima weer. Zonnig en weinig wind. De honden hadden het naar hun zin. Op de terugweg zagen we een dreigende lucht boven Velsen hangen maar we konden droog de auto bereiken. Nu richting Amsterdam waar Elke bij Buurtboerderij 'Ons Genoegen', vlakbij het Westerpark, had gereserveerd. Het restaurant wordt gerund door vrijwilligers en ze hebben live-muziek. Dit keer speelde daar een prima gitarist. Het eten is daar zeer smakelijk en eenvoudig. De plek en de sfeer is daar heel erg fijn. We konden daar heerlijk buiten eten en je waande je niet in Amsterdam, zoveel groen om je heen. Kortom een heerlijke dag en veel genoten!



Het valt ook niet mee zo te prutsen met m'n mobieltje..
Gelukkig kreeg ik enige tactische aanwijzingen..ik zie ook enige bezorgdheid en leedvermaak.... 

Tijd om mijn blooper te laten zien....

woensdag 21 maart 2018

Floris ingezet als duwboot

Op de training was een 'sleep' met een gans uitgezet. Het bleek een lastige omdat de sleep door laag water ging en er zaten een aantal bocht in de sleep. Op het filmpje is te zien waar Floris terug kwam door het water. Op dat zelfde punt begon de sleep. Dus moest Floris eerst over water naar dat punt worden gedirigeerd en daarna moest hij de sleep oppakken en uitwerken. Wat je ziet is het laatste stukje van de oefening. Door het gewicht van de gans zie je weinig van Floris. Hij duwt de gans over het water. Eenmaal op het land moet hij het nog netjes afgeven (natuur zonder schudden) Dat lukte prima, dus Floris blij en het baasje blij!




donderdag 15 maart 2018

Plasticsoep versus eigenbelang


Django en Floris houden de 'wacht' op onze buit

Op mijn wandelingen met mijn honden kom ik in de uiterwaarden veel plastic afval tegen. Dan neem ik met regelmaat een plasticzakje mee van huis om plasticafval uit de natuur te halen. Waarom doe ik dat? Voornamelijk omdat ik het erg onesthetisch vind al dat afval op plekken waar het niet thuishoort. Dat plastic heeft een reis gemaakt van 0 tot wel 900 km voordat het in de oogharen van de rivier beland! Natuurlijk gaat het door mijn hoofd dat het plasticafval uiteindelijk in zee terecht komt en dat die arme vissen daar tussendoor moeten zwemmen en erger, dat ze er aan dood kunnen gaan.
Dan hoor ik ook de stem van oud politicus Jan Terlouw zeggen: "We moeten de wereld goed achterlaten voor onze kinderen en kleinkinderen én het is oplosbaar!". Nu weet ik inmiddels dat we geen directie acties van politici kunnen verwachten; die komen alleen in beweging als er kiezersstemmen te werven zijn, als er veel mensen hun verontwaardiging laten doorklinken op de plekken die er toe doen of als ze door een importante mogendheid worden gecorrigeerd of terecht worden gewezen.
Wat ik de laatste tijd wel waarneem is, dat er belangrijke organisaties er aandacht aan geven. Dan huilen de politici even mee en kijken daarna in het rond of er ook mensen zijn die gaan morren. Zo niet, dan gaat de gekte van alledag gewoon door. Nu zag ik ook een actievoerder die met een deurwaarder voedseldistributies bezocht om hen in beweging te brengen om in ieder geval statiegeld te heffen op petflesjes. Dan krijg je met gladde jongens te maken die ervoor kiezen zich van de domme te houden en komen dan met een verhaal van: “De anderen (concurrenten) doen het ook niet!”. Dan hoor ik weer die zin van Jan in mijn hoofd: “Het is oplosbaar”. Inmiddels weet ik ook dat de ‘vonk’ van ‘onderaf’ moet komen. Dus van de echte helden, vrije geesten, deurenbonkers en levenskunstenaars! Ja, wie zijn dat dan, want als ik naar het gedumpte plastic kijk, die na elke hoge waterstand van de rivier terugkomt en erger word, dan lijkt me ook een rol weggelegd voor visionairs, zoals Jan Terlouw, die hun gedachtegoed op inspirerende wijze aan ons kunnen overbrengen zodat leerkrachten, universiteiten, meesters, uitvinders ermee aan de slag kunnen gaan richting de mensen die het zomaar laten gebeuren en de veroorzakers. Want naar mijn mening komt die afval door onwetendheid, luiheid, gewoonte, winstbejag en geestelijk onvermogen. Nu is aan dat laatste weinig te doen dus kunnen we ons richten op de rest en laten we dat maar gemakshalve ‘cultuur’ noemen. Het begint met onze opvoeding! Voorbeeld: Zo liep mijn vrouw in de stad achter een vrouw met een kinderwagen. De vrouw stak een snoepje in haar mond en gooide het plasticwikkeltje op de grond, waarop mijn vrouw zei: “Mevrouw, u laat iets vallen”. De vrouw keek om en zei:”Nee hoor, ik heb het niet meer nodig”. Dit gedrag is nu een onderdeel van onze 'cultuur' geworden!
Waarmee ik wil zeggen dat het bij de mensen diep geworteld zit. Het wordt dus een hele klus.
Een andere en moeiteloze oplossing is dat we er helemaal niets aan doen. We kijken de andere kant op en richten ons, als een heilige mantra, op hetgene waar we mee bezig zijn. Dus we kopiëren de ene dag naar de andere. We staan op, doen wat we normaal gesproken doen, werken, eten, TV kijken en weer naar bed. De plasticsoep wordt groter en groter, komt in de vissen dus in de voedselketen, wij eten vis (met plastic) gaan uiteindelijk dood, gaan de grond in en dan……neemt Moeder Aarde het weer over en het plastic komt weer in de Aarde terecht waar het ook vandaan kwam. Eigenlijk dus niet zoveel aan de hand, het is gewoon een kwestie van tijd én die is in overvloed en we hebben daarop (gelukkig) geen invloed. Dus laat het maar gebeuren en vertel je kinderen en kleinkinderen maar dat je wegkijken ook een ‘deugd’ is. En dat je alle vertrouwen heb in je nakomelingen dat zij daarmee kunnen leven.
Voorlopig blijf ik mijn plastic zakjes vullen....



maandag 5 februari 2018

Groene weelde was vandaag kale natte weelde

Vandaag een gezellige dag met Koert en Beer gehad. Beer had nog een verjaardagsbezoek van ons te goed dus reden we naar Amsterdam om vader en dochter op te halen voor een bezoek aan de 'Groene Weelde'. Dit gebied staat voor vele beter bekend als de Floriade in 2002. Nu was het koud en winderig en we zagen dat vele bomen de laatste januaristorm niet hadden overleeft. Toch was het heerlijk de honden uitlaten. Die hebben daar volop de ruimte en lekkere luchtjes om uit te werken. Natuurlijk moesten ze onderweg even afkoelen in de vele slootjes. Onderweg kwamen we een soort van uitkijkpost tegen van zo'n 40 meter hoog. Dus gingen we dit bouwwerk even onderzoeken en konden we van het uitzicht genieten. Bij de auto gekomen werden de honden flink droog gemaakt door Beertje en dat deed ze voortreffelijk!



Eindelijk boven gekomen




 Weer op de terugweg...

 Floris en Django worden onder handen genomen door Beertje. Super!

Zo te zien is Floris er erg blij mee....


woensdag 20 december 2017

Bevers in Bommel!

Binnen een straal van 700 meter van mijn huis zijn Beversporen aangetroffen. Ik dacht dat ik in een stad woonde waar je geen Bevers (Castor Fiber) zou verwachten. Maar nee, de realiteit is anders! Na de Vos is nu ook Bever een inwoner van Bommel. Een deskundige melde in de plaatselijke krant dat het mogelijk een Bever is geweest op doorreis. Zelf vind ik het een prettige gedachte dat dieren hier weer kunnen gedijen. Dat was zo'n 20 jaar geleden wel anders. Voor die periode werd de Waal gebruikt als vuilnisplek voor de meest uiteenlopende bedrijven. Het was een grote riool waar dieren zich niet thuis voelde en aan de vervuiling dood gingen. Dat is nu gelukkig anders. Zo zijn er naast de Zalm weer Aalscholvers, Zoetwaterkrabben en Mosselen, meerdere soorten Reigers, IJsvogels en nu ook de Bever. Super! Wat kunnen we in de nabije toekomst nog meer verwachten? Ik hoop op de Otter. Een prachtdier. Sierlijk, snel, behendig en sociaal. Hebben we nodig in Nederland. Op de Hoge Veluwe zou de Wolf ook niet misstaan. Voorlopig ben ik tevreden met de Bever, al zijn de beheerders van de dijken daar niet zo blij mee. Kort na de ontdekking van deze Bever(s) zijn er nabij de knaagplek vele bomen gerooid. Ik zeg: "geef ze een mooie plek om te gedijen!".



Natuurlijk gingen we als meelevend comité de knaagplek in ogenschouw nemen. Volgens Floris scheelt het veel kapwerk voor de beheerder... 

dinsdag 24 oktober 2017

Beer Back in Bommel

Het is altijd weer een feestje als Beertje in Bommel is. Ze is n.l. gek op onze honden. Daarnaast is ze ook heel creatief en dit keer werd uit klei een vader en zoon Stegosaurus geboetseerd. 

 Dit is zoonlief Stegosaurus
 Nog even op de foto bij het afscheid.
Zoonlief met zijn vader genietend in het groen.