zondag 27 april 2014

Tot hoever gaat onze genegenheid voor honden? Geen grens tever!

Als koningin Wilhelmina haar overleden hond(en) liet begraven nabij paleis Het Loo, kwam er altijd een gedenksteen op. Eén hond, genaamd ‘Blacky’, kreeg op zijn grafsteen de tekst gegraveerd: “Hier ligt mijn beste en liefste vriend”. In de geschiedenis zijn dergelijke voorbeelden, het verklaren van liefde aan je hond, gelukkig veelvuldig voorradig. Als het om verwennen gaat van onze trouwe viervoeters kunnen mensen behoorlijk uitpakken. En niet alleen op dierendag. En ook niet simpel met een bot als een extraatje. Soms gaat het veel verder dan dat. Wat denk je van een kilo haring, kopvlees van het rund, gepureerde rauwe groente en fruit en flinke stukken stinkende pens. Het geheel, afgetopt met een kippenkarkas, geserveerd op kamertemperatuur. Ja, zó wil de hond het liefste zijn maaltijd zien (volgens zijn baasje) De hond in kwestie heeft er geen probleem mee en alles gaat op zijn honds in ‘no time’ naar binnen. De theorie er achter is dat de hond, net als zijn voorvader de wolf, het beste is gediend met rauw voedsel. Volgens de Barf-theorie (Barf staat voor Bones en Raw Food) zijn hondenbrokken afval van onze vleesindustrie, volgestopt met kleur- en smaakstoffen en conserveringsmiddelen, doodgekookt waardoor alle voedingsstoffen eruit zijn en weer zijn overspoten met wat vitaminen en mineralen. Gelukkig ligt de waarheid wel iets genuanceerder en varen veel honden wel bij droogvoer. En is ook de wolf wel een iets ander beest dan de hond. Intussen, na duizenden jaren evolutie, is de maag van de hond beter in staat om koolhydraten te verteren. Toch is er een trend waar te nemen van hond eigenaren, die overgaan naar rauw vlees en/of vis. Soms vanwege vacht-  huid- en/of ontlastingsproblemen. Als tegengeluid hoor je vaak dat rauw vlees duurder zou zijn dan de gewone brokken. Inmiddels zijn er al zoveel vleesaanbieders op de markt, waardoor de kostenweegschaal juist de andere kant opgaat, zodat rauw vlees juist goedkoper is. Bijvoorbeeld voor een hond van 30 kilo zou ca. 500-600 gram rauw vlees voldoende zijn. Kosten zijn dan ca. 0,70 tot 0,90 euro per dag (zie: www.lotgering.nl)
Een feit is dat rauw vlees beter verteerd dan brokken. Genoeg even over het eten.
De vraag is ook: “Hoe is de plek in huis van de onze hond”. Het blijkt dat 50% van de eigenaren heel wat afkletsen met onze honden. We voeren soms hele gesprekken. Waarover hebben we het dan tegen onze trouwe GM? Over het weer, gemiste apporten, de familie of misschien over de politiek? Gelukkig krijgen ze bij mij wel zwijgplicht opgelegd!
Bij 40% van de baasjes slaapt de hond op of naast het bed. Een betere beveiliging kan je je niet wensen want een hond die het bij zijn baasje goed heeft wil dat graag zo houden en heeft het daarom niet zo op indringers. Zo komen we toch weer terug op het eten want een betere beloning voor onze persoonlijke bodyguard is er niet. Daarom als tip: een echte hondentaart! Dus veel succes met het bereiden hiervan; uw hond zal u er erg dankbaar voor zijn en gaat misschien nog beter zijn best doen om alle apporten binnen te halen!

CAKE

 

500 gram kippenlever                               Voor 1 cake
75 ml zonnebloemolie
275 gram bloem
3 eieren
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel knoflookpoeder


 
Mix de lever met de olie en de eieren in een blender of keukenmachine tot het geheel vloeibaar is. Giet het mengsel in een kom en voeg de bloem, het bakpoeder en het knoflookpoeder toe.
Mix het geheel met een handmixer op de hoogste stand in drie minuten tot een mooi beslag.
Vet een cakeblik in met een beetje olie en vul het voor tweederde met het beslag.
Zet de cake veertig minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Je kunt controleren of de cake gaar is door er een satéprikker in te steken. Wanneer deze er schoon uit komt is de cake gaar.
Laat de cake vijf minuten in het blik afkoelen voordat je hem eruit haalt.
(uit: Het grote hondenkookboek van Rosa Verschuren)

Voor de hond rest nog een ‘vreet smakelijk!’

dinsdag 22 april 2014

Mensen breken in; GM's breken uit!

In het begin had ik het nog niet door. Waarschijnlijk omdat ik dacht dat het niet kon. Van Django was ik dit gedrag namelijk niet gewend. Maar goed, als je de nieuwe pup doodleuk weer buiten de bench ziet staan, terwijl je heel zeker weet dat hij eigenlijk aan de andere kant van het deurtje had moeten zitten, dan sta je wat vertwijfelt te kijken. Totdat het je nog een keer overkomt. Bij Django is namelijk het vergrendelen van het bovenste schijfje altijd voldoende geweest en dus heb ik gelijk gecontroleerd wat je moet doen om het deurtje in die stand te forceren om er toch doorheen te komen. Mij leek dat op dat moment onmogelijk. Maar Floris heeft me meerdere keren mijn ongelijk bewezen. Inmiddels is mijn vaste routine om beide schuifjes te gebruiken.

Via via hoorde ik dat een broertje van Floris, genaamd Cooper, ook zo'n uitbreker is. Aan het uitbreken van Floris zaten gelukkig geen onverwachte consequenties (hij at niets op, maakte niets stuk, richtte geen schade aan); aan het uitbreken van Cooper zaten wel consequenties. Hij was namelijk in een gezin terecht gekomen met nog twee honden, namelijk twee Heidewachtels teven. En laten die nu ook loops zijn ten tijde van het uitbreken....Ja, en dat andere kunstje hoef je een GM niet te leren! En aldus stichtte hij een gezin.
De nakomelingen van de twee nestjes zijn rond Sinterklaas geboren. Dus was Cooper een jaar vooruit met zijn kunstje. Het verhaal geeft door dat het in ieder geval mooie nestjes zijn geworden.

De combinatie Grote met de Kleine Münsterlander doet me denken aan vorig jaar (2013)toen ik in Afferden/Deest de KNJV-training deed met Floris. Daar was ook dezelfde mix te bewonderen. Het baasje had met zijn hondje altijd positieve bewondering bij de voorjagers.
Laat ik jullie zelf maar een oordeel vellen en één hondje uit het nest tonen. Ze noemen hem Cooper Junior en ik hoop dat hij veel bewondering krijgt voor zijn exterieur én jachtprestaties. Laat hij het uitbreken maar aan zijn vader overlaten...

 Cooper Junior is duidelijk familie van Floris; welkom in de familie
 Het is een kleinzoon van Django; die kan ook met zo'n vertederende blik kijken. A new kid in town.