Nederland was deze zomer even in rep en roer. De
pupillen van het vrouwelijke deel werden groter en bij de mannen gingen de
nekharen overeind staan. Ons bereikte namelijk het bericht dat in de nacht van
3 op 4 juli in de omgeving van Luttelgeest een
(aangereden?) vrouwtjeswolf was gevonden. Later bleek uit onderzoek dat
het een raszuivere wolf was en waarschijnlijk afkomstig uit Oost-Europa. Men
ging er vanuit dat de wolvin (tamelijk) waarschijnlijk uit eigen beweging naar
Nederland was gekomen en hier een tijdje heeft verbleven, maar dat nader
onderzoek daar uitsluitsel over moest geven.
Het verhaal deed me toen denken aan het
verhaal dat mijn oudste broer zo’n tien jaar geleden vertelde op een
verjaardagsfeestje. Hij woonde net in Aalsmeer en op een nachtelijke route, van
zijn werk in het oosten van het land, naar zijn nieuwe woonplaats vond hij langs de
weg een dode vos. Hij heeft deze vos toen in de achterbak van zijn auto
neergelegd en tijdens zijn verdere reis kreeg hij twijfels over deze actie en wilde hij ook wel weer van de vos af. Binnen
de gemeente grens van Aalsmeer heeft hij de vos aan de kant van de weg
gedeponeerd en opgelucht weer verder gereden. Zijn verbazing was groot toen hij de volgende dag in de krant een
artikel las met de volgende kop: “Vos is weer terug in Aalsmeer!”. Uiteindelijk werd het
een mooi verhaal op verjaardagfeestjes. Maar....inmiddels zijn er genoeg vossen in Aalsmeer.
Het is dus een kwestie van timing.
Ik vermoed dan ook dat er op een verjaardagsfeestje van
sommige Polen of Roemenen een dergelijk verhaal wordt verteld over een wolvin. Dan kan je voorzichtig zeggen dat
we de eerste wolf binnen vijf jaar binnen onze landgrens kunnen verwachten.
Mocht je dus op een verjaardagsfeestje met een leuk
verhaal voor de dag willen komen dan kan je die dode beer die je, op een ver vakantiereis, langs de weg zag liggen, een lift geven om daarmee later een heel volk te doen
opschudden.
Dieren verdwijnen uit ons land en dieren komen hier naar toe. Alles
is in beweging.
