Beer in Bommel

Beer was dit weekend weer in Bommel samen met haar vader Koert en vriendin Silvia. De honden krijgen dan weer volop de aandacht. Zondagmorgen zijn we samen gaan trainen en Beer zorgde dan de dummy's werden aangenomen en de honden hun beloning kregen. Ze stond versteld hoe ze de dummy's die een paar honderd meter waren neergelegd toch vonden. Ja, Floris kan er wat van! Nu zijn diploma's nog.
Onderweg mocht Beer Django aan de lijn houden en dat ging best goed. Thuis werden de honden nog een extra geknuffeld. Die lusten daar wel pap van!
Omdat ik net jarig ben geweest had Beer een hele mooie tekening gemaakt. En waar ging deze tekening over! Ja, natuurlijk over het trainen met de honden.

 

vlnr: Beer, opa Nico, Floris en Django

 







Aan de voet van de oude 'Sint Maartenkerk' werd nog even van de zon genoten. Helaas konden we met de honden niet aan de torenbeklimming meedoen.

Beer heeft Django en Floris goed onder de duim

 





Samen trainen is ook samen uitrusten. Ze kunnen niet zonder elkaar! Beer heeft nu pas tijd om haar boterham op te eten.

 

Floris maakt graag een plekje vrij met zo'n lekkere boterham in de buurt.

Trainen is weer in volle gang

Tijdens de winterperiode heb ik de training op een laag pitje gezet. Dat betekent dat we regelmatig een oefening doen tijdens de normale wandeling. Meestal beperk ik het met paar lichte oefeningen waarbij het plezier voorop staat.
In april heeft Django zijn eerste jachtwedstijd gehad en dat viel qua puntentotaal wat tegen. Hij kreeg op twee proeven een vos die hij niet wilde pakken. In totaal hadden we twee apporten gemist. Wel even balen omdat hij op de training bij Piet van Iperen wel de vos pakte (wel met tegenzin)

Dit jaar ga ik me meer richten op de ontwikkeling van Floris. We trainen nu gedrieën weer in een groepje bij Jules van Harssel op de maandagavond en dan krijgen we ook oefeningen op MAP A-niveau. Vorige week liet Floris zien dat hij dat aankan. Maar goed, eerst dit jaar nog een KNJV diploma halen en we kijken gewoon hoever hij komt. Het liefst loop ik natuurlijk MAPPEN. Floris is 2,5 jaar dus is nu de tijd om voor de MAPPEN te kwalificeren.

Inmiddels heb ik weer geïnvesteerd in dummy's en kunnen we mooie proefjes doen onderweg.

Django en Floris tonen met trots hun nieuwe dummy's!

De kop van Floris! En dat 31 dagen lang...

Ja, onze Floris prijkt de hele maand Januari op de kalender van de NGMV. Er zullen mensen zijn die niet kunnen wachten tot het Februari is, maar voor de fans van Floris kan de maand Januari niet lang genoeg duren...Wij zijn er erg trots op dat dit bijzondere koppie bij veel GM-eigenaars in het geheugen wordt gegrift.

Nogmaals het koppie van Floris...

Ik ben één en al aandacht en met mijn scheef koppie ook nog erg lief....

Foto van Josien van Dijk

In memoriam Iris

Mijn zwager Frans heeft 5 december j.l. een overlijdensbericht van zijn zes jarige Labrador Iris op Facebook gezet. Dat was wel even schrikken want Iris kende ik als een zeer lieve hond met veel jachtpassie.

Frans schreef op Facebook o.a.: “Met veel verdriet hebben we gisterenmorgen (04-12-2014) onze vrolijke dappere Iris moeten laten inslapen. Het was het kleinste pupje uit het nest van Quinta, de enige zwarte. Pas 8 dagen geleden hoorden we dat ze nog maar zeer summier werkende nieren had. Er was even een opleving met medicijnen en dieetvoeding, maar eergisterenavond werd duidelijk hoe ziek ze werd. We zijn er nog confuus van hoe hard het is gegaan. Vanmiddag hebben wij haar kort voor de schemer op ons terrein in Westendorp begraven. Later zullen wij Irissen op haar graf planten.”

En dat in het voorjaar die Irissen op haar graf komen is zeker want dat is aan Joanna helemaal toevertrouwd.

Django heeft veel avonturen beleeft met Iris. Op terreinen rondom Barendrecht en later op de velden rondom Westendorp. De laatste bezoek aan Westendorp gingen Iris, Quinta, Django en Floris de maïs in en maakte het mogelijk dat Django met een haas terug kwam. Iris was er altijd voor in mijn staande honden te volgen op hun strooptochten. Iris had veel passie voor honden en naar mensen. Gelukkig heeft ze een heel mooi leven gekend. Ze is bij haar moeder gebleven en onder de liefdevolle hoede van Frans en Joanne. Het heeft haar aan niets ontbroken en ze heeft er met volle teugen van genoten. We zullen haar missen als we weer een gezamenlijke wandeling gaan maken. Het is niet anders en wij zullen ons ook weer op het heden richten. Iris bedankt voor alles wat je voor ons hebt betekend.

Iris

Bankoverval

In huis is er maar één bank waarop onze honden mogen liggen en dat is de bank in de TV-kamer. Ze weten het precies wanneer ik die kant oploop om TV te kijken of als ik, na het eten, even wil rusten. Dan zijn ze er als de kippen bij! Het kan soms wel eens spitsuur zijn op die bank. Twee baasjes, twee honden en een kat.! Maandag was het ook zover. In de middag had ik met de honden getraind in Berlicum en de oefeningen waren niet mis op die regenachtige dag. Floris traint nu ook gewoon mee in het groepje van Django en dat gaat hem goed af. De eerste oefening was 'over water' (de Grote Wetering) met een verloren apport, gelijk erna een 'verloren apport' in een het bos, waarna een 'vooruit sturen' op 150 meter waarbij op de terugweg als verleiding weer een dummy in de Grote Wetering werd geworpen, die gehaald moest worden na het afgeven van het (vooruit) apport. Dus 4 apporten in één oefening. De tweede oefening was er een met vijf apporten waarvan vier op diverse plekken in de Grote Wetering werden geworpen en één naar de andere oever achter het dijkje. Floris had het daarna wel even gehad en ik ben met ze door het bos gaan lopen om weer op temperatuur te komen. Dat werkte goed en ze waren snel weer lekker in hun vel. Thuis gekomen en lekker laten eten om hun honger te stillen. Zelf had ik de behoefte om na het eten even te rusten. Dat hadden ze zo door en liepen gelijk achter me aan. Ik op de bank, Django in m'n rug (zijn favoriete plekje) en Floris op de grond. Toen na een half uur Django van de bank afging gaf ik Floris aan naast me te komen liggen. Daar was geen extra aanwijzingen meer voor nodig! In plaats van naast me te gaan liggen sprong hij boven op me en nestelde zich comfortabel op zijn nieuwe plek. Hij had zijn geluk helemaal gevonden. Op dat moment kwam Jitte langs om gedag te zeggen omdat ze die avond een afspraak had. Het zal er best vreemd hebben uitgezien dit banktafereel...  Nou ja, hond wordt een beetje mens en de mens wordt een beetje hond...

Welverdiende rust na zoveel inspanning!

Flitsend bezoek..

Een paar keer per jaar krijgen we koffiebezoek van neef Jochem die dan een tussenstop maakt als hij vanuit zijn woonplaats Rotterdam naar zijn ouders fietst die in Gennip wonen. Hij rijdt eerst de hele stad door, komt dan in de 'groene long' uit en kan dan vervolgens die dominerende toren van Zaltbommel niet voorbij zonder even een 'bakkie' te doen en verslag uit te brengen. Tot nu toe zijn we dan thuis als hij aanbelt en daarmee neemt hij enig risico. Jochem houdt zielsveel van honden dus is het hier een gezellige boel. Daarom zwaaien we Jochem met z'n allen uit als hij weer zijn route vervolgt. Tot de volgende keer, Jochem!

 Kijk Jochem, deze kant moet je op!

Hij lijkt wel op 'snelle Jelle'

Jarige Floris met zijn lichtje

Vandaag is Floris twee jaar geworden. Bij ons (en vele andere steden/gebieden in Nederland, Vlaanderen, Noord-Frankrijk en sommige Duitstalige gebieden) vieren ze op 11/11 Sint Maarten. In Zaltbommel gaan de kinderen eerst naar de Sint Maartenskerk waar een aantal voorstellingen zijn met als hoogtepunt dat Sint Maarten persoonlijk op zijn paart de kerk binnen komt en zijn mantel deelt met een aantal zwervers. Daarna trekt iedereen de kerk uit richting het stadshuis waar de burgemeester appels uitdeelt aan de kinderen.De kinderen gaan daarna dan met lampionnen langs de deur en zingen Sint Maartenliedjes. Van de bewoners krijgen ze dan snoepgoed of fruit.

Zin in een impressie? Kijk dan op: https://www.youtube.com/watch?v=Kk44-kcdJIs 

Het is ook het feest van zorg voor je naasten (Sint Maarten of Martinus van Tours kwam oorspronkelijk uit Hongarije en kwam als Romeinse soldaat in het jaar 322 naar Amiens in Frankrijk en daar deelde hij zijn mantel met een zwerver die het koud had)

Floris ging ook met zijn lampion de straat op. Maar ja, geen hondenkoekjes….dikke pech!

 

Ik wil koekjes, ik wil koekjes

 

 

 

 

 

Ook broer Hummer heeft gezongen en wacht op zijn beloning...