Dit jaar zijn we bij Piet van Iperen begonnen omdat in het groepje veel GM leeftijdsgenoten zitten. Met Hennie IJpelaar (met Kalle) ben ik met Django in 2007 begonnen in Waalwijk. Later in Utrecht (2008) kwam Linda Spaargaren erbij met Kaylie.
Ik moet wel zeggen dat ik met pijn in mijn hart het trainingsgroepje bij Jules van Hasselt heb verlaten waar ik in 2013 met veel plezier heb getraind. Bij Jules hoop ik toch weer lessen te volgen omdat hij heel goed de voorjager kan coachen.
Jules (met zijn hond) op de voorpagina én in een artikel in 'de Nederlandse Jager', d.d. 31 juli 2014.
Maar goed, met Floris hebben we voor dit jaar het doel om een C en liefst een B diploma KNJV te halen. Ik heb me ingeschreven op twee locaties dus dat wordt spannend.
Het groepje in aktie!
Floris: "Vooruit!"
Keurig 'model apport'
Inmiddels (september 2014) is het groepje bij Piet gestopt en ben ik met Django begonnen bij Jules van Hassselt.
vrijdag 25 juli 2014
Django getoetst
Op 19 april hebben we meegedaan aan de Jachthondenproeven op de Crobsewaard in Haaften. Van Piet van Iperen kreeg ik de uitnodiging op de proeven met Django te acteren. Ik heb lang getwijfeld of ik met Django in zijn 8e levensjaar dit niveau weer wil aangaan. Maar goed, toch weer ingeschreven en gaan trainen. Ik had al een tijd niet meer met een vos geoefend en ben daarom naar Matty de Putter in Zeeland gegaan om een vos op te halen en Django weer kennis te laten maken met dit roofwild. In Zeeland lukte het niet en toen ik later thuis ging oefenen ontdekte ik het 'knopje' bij Django waardoor het wel ging.
Piet en zijn mensen hadden de proeven niet bepaald eenvoudig gemaakt en alle deelnemers waren er over eens dat het een 'zware' MAP was. Django had één apport gemist en op twee proeven had hij de volgorde van wild binnenbrengen niet aangehouden. Foutje van de voorjager....Toch had hij over het geheel het prima gedaan en werd 7e van de 60 honden. Menig baasje met hoge verwachtingen van zijn hond ging met schaamrood op de kaken huiswaarts.
Op één proef was ik wel heel erg trots op Django. Dat was de proef 'ganzenjacht'. Tijdens het wachten bij de proef (die geheel uit het zicht was van de wachtenden) hoorde ik veel commando's en gefluit van de voorjagers tijdens de proef. Uiteindelijk was ik aan de beurt. Waar ging het om? Twee ganzen lagen op 150 meter op het zand langs de rivier en dus uit het zicht. De richting werd door de keurmeester aangegeven. Ze lagen zo'n 20 gr. uit elkaar. Langs de richting van 1 gans was op zo'n 50 m een jachthutje gemaakt van camouflagenet waarachter twee jagers zaten en een hond. Daar werd eerst geschoten op een eend geworpen. Daarna werd de eend opgehaald door de hond en naar de jagers gebracht. Daarna kon ik Django inzetten. Ik gaf hem de richting en het commando: "Vooruit". Hij hield precies de richting aan en bleef lopen tot het strandje bij de rivier. En kwam terug met de gans. O, zij de keurmeester: "Dat kan hij wel!" Nu de richting aangegeven langs het jachthutje. Ook nu weer ging hij onverstoorbaar de goede richting op, keek nog even naar het jachthutje en vervolgde zijn weg. En kwam weer terug met een gans. De keurmeester was perplex en zei: "Hij heeft maar twee commando's gehad". En, o ja, de vos heeft hij binnengebracht! Met heel wat commando's meer.....
De prestaties van Django op deze proeven waren i.i.g. voor mij aanleiding om dit jaar weer in te schrijven voor de MAP's.
Na hard werken is het goed rusten..
Piet en zijn mensen hadden de proeven niet bepaald eenvoudig gemaakt en alle deelnemers waren er over eens dat het een 'zware' MAP was. Django had één apport gemist en op twee proeven had hij de volgorde van wild binnenbrengen niet aangehouden. Foutje van de voorjager....Toch had hij over het geheel het prima gedaan en werd 7e van de 60 honden. Menig baasje met hoge verwachtingen van zijn hond ging met schaamrood op de kaken huiswaarts.
Op één proef was ik wel heel erg trots op Django. Dat was de proef 'ganzenjacht'. Tijdens het wachten bij de proef (die geheel uit het zicht was van de wachtenden) hoorde ik veel commando's en gefluit van de voorjagers tijdens de proef. Uiteindelijk was ik aan de beurt. Waar ging het om? Twee ganzen lagen op 150 meter op het zand langs de rivier en dus uit het zicht. De richting werd door de keurmeester aangegeven. Ze lagen zo'n 20 gr. uit elkaar. Langs de richting van 1 gans was op zo'n 50 m een jachthutje gemaakt van camouflagenet waarachter twee jagers zaten en een hond. Daar werd eerst geschoten op een eend geworpen. Daarna werd de eend opgehaald door de hond en naar de jagers gebracht. Daarna kon ik Django inzetten. Ik gaf hem de richting en het commando: "Vooruit". Hij hield precies de richting aan en bleef lopen tot het strandje bij de rivier. En kwam terug met de gans. O, zij de keurmeester: "Dat kan hij wel!" Nu de richting aangegeven langs het jachthutje. Ook nu weer ging hij onverstoorbaar de goede richting op, keek nog even naar het jachthutje en vervolgde zijn weg. En kwam weer terug met een gans. De keurmeester was perplex en zei: "Hij heeft maar twee commando's gehad". En, o ja, de vos heeft hij binnengebracht! Met heel wat commando's meer.....
De prestaties van Django op deze proeven waren i.i.g. voor mij aanleiding om dit jaar weer in te schrijven voor de MAP's.
Na hard werken is het goed rusten..
dinsdag 3 juni 2014
Lekker vier dagen even weg...
Tijdens het inpakken van de kampeerspullen en het ophalen van de caravan uit de stalling was het nog behoorlijk regenachtig. Toen we op Hemelvaartsdag vertrokken richting Groesbeek werd het al iets lichter. We hadden geboekt op een natuurcamping en het enige wat we wisten was dat het 14 plaatsen heeft en dat het zo'n 300 meter tegen het Reichswald in Duitsland ligt. De camping ( bijdebruuk-natuurcamping.blogspot.nl/) was al goed bezet en we kregen een mooi plekje toegewezen. Doordat er ook gezinnen met kinderen waren en campinggasten met honden gaf dat de camping gelijk iets levendig. Onze honden Django en Floris en onze siamees Prins kregen veel aandacht en daar lusten ze wel pap van.
De vrijdag en volgende dagen was het zonnig en het bleef droog. Dus lekker honden uitlaten en lui een boek lezen. In het Reichswald is het mooi wandelen en omdat het een (eeuwenoude) productiebos is, lopen de paden keurig in een rechthoek zodat verdwalen bijna onmogelijk is. De honden mogen hier los lopen op de paden. Voor ons was het dus zaak om die twee neuzen in de buurt van het pad te houden. Dat hebben ze prima gedaan. Vlakbij de camping is een natuurgebied van Staatsbosbeheer met de naam: de Bruuk. Je kan hier heel mooi wandelen (honden aan de lijn) en dat hebben we een keer vlak voor zonsondergang gedaan. Een heerlijke stilte en adembenemend mooi. Er groeien hier zeldzame planten, er is groot en klein wild en er klinkt veel vogelgezang. Wat wil je nog meer. Zondagavond waren er nog maar 4 campinggasten over en dan ervaar je helemaal de rust van het gebied.
We hebben het op de camping goed naar ons zing gehad en de eigenaar Carolien van der Linden had voor iedereen de nodige aandacht en tijd voor een persoonlijk contact. Wij kunnen deze camping aanraden aan kampeerders die de rust en stilte zoeken, nieuwsgierig zijn naar een mooie omgeving en een wandeling of fietstocht willen ondernemen. Dat is hier allemaal te vinden.
Carolien heeft zelf een kruising tussen een Friese Stabij en een Bordercollie. De kop van deze reu lijkt veel op de Stabij en ziet er erg mooi uit. Ze vond onze honden heel rustig en heeft daarom dit plaatje van ons vastgelegd.
Het relaxen is begonnen....
De vrijdag en volgende dagen was het zonnig en het bleef droog. Dus lekker honden uitlaten en lui een boek lezen. In het Reichswald is het mooi wandelen en omdat het een (eeuwenoude) productiebos is, lopen de paden keurig in een rechthoek zodat verdwalen bijna onmogelijk is. De honden mogen hier los lopen op de paden. Voor ons was het dus zaak om die twee neuzen in de buurt van het pad te houden. Dat hebben ze prima gedaan. Vlakbij de camping is een natuurgebied van Staatsbosbeheer met de naam: de Bruuk. Je kan hier heel mooi wandelen (honden aan de lijn) en dat hebben we een keer vlak voor zonsondergang gedaan. Een heerlijke stilte en adembenemend mooi. Er groeien hier zeldzame planten, er is groot en klein wild en er klinkt veel vogelgezang. Wat wil je nog meer. Zondagavond waren er nog maar 4 campinggasten over en dan ervaar je helemaal de rust van het gebied.
We hebben het op de camping goed naar ons zing gehad en de eigenaar Carolien van der Linden had voor iedereen de nodige aandacht en tijd voor een persoonlijk contact. Wij kunnen deze camping aanraden aan kampeerders die de rust en stilte zoeken, nieuwsgierig zijn naar een mooie omgeving en een wandeling of fietstocht willen ondernemen. Dat is hier allemaal te vinden.
Carolien heeft zelf een kruising tussen een Friese Stabij en een Bordercollie. De kop van deze reu lijkt veel op de Stabij en ziet er erg mooi uit. Ze vond onze honden heel rustig en heeft daarom dit plaatje van ons vastgelegd.
Het relaxen is begonnen....
donderdag 15 mei 2014
Familiefoto's nestje Django & Vrommes
In dit bericht wil ik de komende periode wat foto's plaatsen die naar mij worden verzonden. Het primeur is voor een broertje van Floris en zoon van Django/Vrommes. Zijn roepnaam is Frits en zijn officiële naam is Cooper van Dorka's Plek. Als pup had hij de bijnaam 'witrug'.
Hij is ook wit gebleven en dat vind ikzelf erg mooi. Hij woont in België bij zijn baasjes Christine en Patrick. Hij gaat nu op jachttraining en we hopen daar nog veel van te horen.
Patrick veel succes gewenst met het trainen!
Als een echte kindervriend op de foto.

Toch wel handig zo'n zwembad in de tuin...de training kan beginnen! Over!
Het volgende Belgische broertje van Floris heet Certan. Zijn officiële naam is Carou van Dorka's Plek en zijn bijnaam in het nest was 'schoudercape'. Certan is al een stoere jachthond en zijn baasje Fons weet van wanten. Op zijn jachtterrein leert Certan de kneepjes van het vak en gaat een mooie toekomst tegemoet.
Hij is ook wit gebleven en dat vind ikzelf erg mooi. Hij woont in België bij zijn baasjes Christine en Patrick. Hij gaat nu op jachttraining en we hopen daar nog veel van te horen.
Patrick veel succes gewenst met het trainen!
Als een echte kindervriend op de foto.
Toch wel handig zo'n zwembad in de tuin...de training kan beginnen! Over!
Het volgende Belgische broertje van Floris heet Certan. Zijn officiële naam is Carou van Dorka's Plek en zijn bijnaam in het nest was 'schoudercape'. Certan is al een stoere jachthond en zijn baasje Fons weet van wanten. Op zijn jachtterrein leert Certan de kneepjes van het vak en gaat een mooie toekomst tegemoet.
Een leergierige hond en een ervaren baas: de perfecte combinatie!
Twee Grote Münsterlanders in de ban van 'lente kriebels'
Na een lange natte periode is er weer tijd voor zonneschijn en....lente kriebels. Vandaag (donderdag 15 mei) is het de eerste droge dag met af en toe een heerlijk zonnetje. Vanmiddag hadden we Aydan en Aoife op bezoek en bij Aoife sloeg de vonk over naar Django en Floris. Die werden dan ook bedolven met lieve woordjes en dikke knuffels. Aydan houdt meer van poezen dus die komen daarna aan de beurt.
Een pensstaafje kan wel eens helpen tegen het lange wachten. Maar uiteindelijk krijg je dan wel je beloning!
Django laat dat maar al te graag toe. Voor Floris is het geduld oefenen.
Een pensstaafje kan wel eens helpen tegen het lange wachten. Maar uiteindelijk krijg je dan wel je beloning!
dinsdag 13 mei 2014
Na zonneschijn komt ....regen!
Zo zonnig april voor ons was, zo nat begint de maand mei. Ook dan moeten de honden naar buiten om hun (overtollige) energie kwijt te raken. Dit keer dus met regenjas en laarzen aan. Onze honden geven niets om die nattigheid en gaan nog steeds vrolijk het water in.
Hierbij een foto die Barbara naar mij stuurde. Hierop staat Lesca waarmee Django een nestje heeft gemaakt. Dakota, het teefje uit het nest, staat hier ook bij. Barbara (de fokker)staat in het midden met twee van haar honden Bibi en Lesca.
Van links naar rechts: Artemis Jade of Coopers Border, Aristaios Onyx of Coopers Border, Britomartis Bibi of Coopers Border, Vaida Valesca v.'t Exelse Veld en Dakota of Coopers Border.
Hierbij een foto die Barbara naar mij stuurde. Hierop staat Lesca waarmee Django een nestje heeft gemaakt. Dakota, het teefje uit het nest, staat hier ook bij. Barbara (de fokker)staat in het midden met twee van haar honden Bibi en Lesca.
Van links naar rechts: Artemis Jade of Coopers Border, Aristaios Onyx of Coopers Border, Britomartis Bibi of Coopers Border, Vaida Valesca v.'t Exelse Veld en Dakota of Coopers Border.
zondag 27 april 2014
Tot hoever gaat onze genegenheid voor honden? Geen grens tever!
Als koningin Wilhelmina haar overleden hond(en) liet begraven nabij
paleis Het Loo, kwam er altijd een gedenksteen op. Eén hond, genaamd
‘Blacky’, kreeg op zijn grafsteen de tekst gegraveerd: “Hier ligt mijn
beste en liefste vriend”. In de geschiedenis zijn dergelijke
voorbeelden, het verklaren van liefde aan je hond, gelukkig veelvuldig
voorradig. Als het om verwennen gaat van onze trouwe viervoeters kunnen
mensen behoorlijk uitpakken. En niet alleen op dierendag. En ook niet
simpel met een bot als een extraatje. Soms gaat het veel verder dan dat.
Wat denk je van een kilo haring, kopvlees van het rund, gepureerde
rauwe groente en fruit en flinke stukken stinkende pens. Het geheel,
afgetopt met een kippenkarkas, geserveerd op kamertemperatuur. Ja, zó
wil de hond het liefste zijn maaltijd zien (volgens zijn baasje) De hond
in kwestie heeft er geen probleem mee en alles gaat op zijn honds in
‘no time’ naar binnen. De theorie er achter is dat de hond, net als zijn
voorvader de wolf, het beste is gediend met rauw voedsel. Volgens de
Barf-theorie (Barf staat voor Bones en Raw Food) zijn hondenbrokken
afval van onze vleesindustrie, volgestopt met kleur- en smaakstoffen en
conserveringsmiddelen, doodgekookt waardoor alle voedingsstoffen eruit
zijn en weer zijn overspoten met wat vitaminen en mineralen. Gelukkig
ligt de waarheid wel iets genuanceerder en varen veel honden wel bij
droogvoer. En is ook de wolf wel een iets ander beest dan de hond.
Intussen, na duizenden jaren evolutie, is de maag van de hond beter in
staat om koolhydraten te verteren. Toch is er een trend waar te nemen
van hond eigenaren, die overgaan naar rauw vlees en/of vis. Soms vanwege
vacht- huid- en/of ontlastingsproblemen. Als tegengeluid hoor je vaak
dat rauw vlees duurder zou zijn dan de gewone brokken. Inmiddels zijn er
al zoveel vleesaanbieders op de markt, waardoor de kostenweegschaal
juist de andere kant opgaat, zodat rauw vlees juist goedkoper is.
Bijvoorbeeld voor een hond van 30 kilo zou ca. 500-600 gram rauw vlees
voldoende zijn. Kosten zijn dan ca. 0,70 tot 0,90 euro per dag (zie: www.lotgering.nl)
Een feit is dat rauw vlees beter verteerd dan brokken. Genoeg even over het eten.
De vraag is ook: “Hoe is de plek in huis van de onze hond”. Het blijkt dat 50% van de eigenaren heel wat afkletsen met onze honden. We voeren soms hele gesprekken. Waarover hebben we het dan tegen onze trouwe GM? Over het weer, gemiste apporten, de familie of misschien over de politiek? Gelukkig krijgen ze bij mij wel zwijgplicht opgelegd!
Bij 40% van de baasjes slaapt de hond op of naast het bed. Een betere beveiliging kan je je niet wensen want een hond die het bij zijn baasje goed heeft wil dat graag zo houden en heeft het daarom niet zo op indringers. Zo komen we toch weer terug op het eten want een betere beloning voor onze persoonlijke bodyguard is er niet. Daarom als tip: een echte hondentaart! Dus veel succes met het bereiden hiervan; uw hond zal u er erg dankbaar voor zijn en gaat misschien nog beter zijn best doen om alle apporten binnen te halen!

500 gram kippenlever
Voor 1 cake
75 ml zonnebloemolie
275 gram bloem
3 eieren
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel knoflookpoeder
Een feit is dat rauw vlees beter verteerd dan brokken. Genoeg even over het eten.
De vraag is ook: “Hoe is de plek in huis van de onze hond”. Het blijkt dat 50% van de eigenaren heel wat afkletsen met onze honden. We voeren soms hele gesprekken. Waarover hebben we het dan tegen onze trouwe GM? Over het weer, gemiste apporten, de familie of misschien over de politiek? Gelukkig krijgen ze bij mij wel zwijgplicht opgelegd!
Bij 40% van de baasjes slaapt de hond op of naast het bed. Een betere beveiliging kan je je niet wensen want een hond die het bij zijn baasje goed heeft wil dat graag zo houden en heeft het daarom niet zo op indringers. Zo komen we toch weer terug op het eten want een betere beloning voor onze persoonlijke bodyguard is er niet. Daarom als tip: een echte hondentaart! Dus veel succes met het bereiden hiervan; uw hond zal u er erg dankbaar voor zijn en gaat misschien nog beter zijn best doen om alle apporten binnen te halen!
CAKE

75 ml zonnebloemolie
275 gram bloem
3 eieren
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel knoflookpoeder
Mix de lever met de olie en de eieren in een blender of keukenmachine tot het
geheel vloeibaar is. Giet het mengsel in een kom en voeg de bloem, het
bakpoeder en het knoflookpoeder toe.
Mix het geheel met een handmixer op de hoogste stand in drie minuten tot een mooi beslag.
Vet een cakeblik in met een beetje olie en vul het voor tweederde met het beslag.
Zet de cake veertig minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Je kunt controleren of de cake gaar is door er een satéprikker in te steken. Wanneer deze er schoon uit komt is de cake gaar.
Laat de cake vijf minuten in het blik afkoelen voordat je hem eruit haalt. (uit: Het grote hondenkookboek van Rosa Verschuren)
Mix het geheel met een handmixer op de hoogste stand in drie minuten tot een mooi beslag.
Vet een cakeblik in met een beetje olie en vul het voor tweederde met het beslag.
Zet de cake veertig minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Je kunt controleren of de cake gaar is door er een satéprikker in te steken. Wanneer deze er schoon uit komt is de cake gaar.
Laat de cake vijf minuten in het blik afkoelen voordat je hem eruit haalt. (uit: Het grote hondenkookboek van Rosa Verschuren)
Voor de hond rest nog een
‘vreet smakelijk!’
Abonneren op:
Posts (Atom)







